خود شب - تاریخ: 1399/5/2 ساعت: 18:09
" خود شب "چه ها بگذشت بر ما از شب دَیجورفراز کشتزار آسمان کوروزد تاریکی انبوه،میان جنگل اندوهنگه کن قله اسپید نور از دورگشاید در سکوت قلب های بسته بر یخ راز و گوید بازهوای وحشیش تار است و وحشت زاصدای
دوباره با بلوط - تاریخ: 1399/5/2 ساعت: 18:09
" دوباره با بلوط "" دلنوشته ای برای سوختن بلوط های زاگرس "شکوهِ سرزمین لاجوردیمکهن چو قوم سرزمین لر تباریمنجابتت غرور و سر بلندی است کوه را تو راکمان سبز رنگ آسمانزمینبهشت بی کران عطرگینترانه خوان رقص
بذر مرگ - تاریخ: 1399/5/2 ساعت: 18:09
" بذر مرگ "" به آنان که به پای درختان زاگرس بذر مرگشان جوانه زد . "در انبوه عطر عاطفه، عطر باران، عطر کوهزبان چشمان هولناک آسمانرنگی غمین دارد از فراز دورروح بذر مرگ پر پیچ و خمش بیداد است و شمع شوران
مادر - تاریخ: 1399/3/23 ساعت: 14:40
" مادر "به ترنم ساحل صبحبه آرام آوای رودبه دلنشین نزهت خورشیدبه شورافزا آوای زلال گلبه مستی بخشی عطر موسیقی کوهبه عمق آبی آوای کبکبه هزاران سوگندبی رویای توشهرِ بی مهرِ بهشتبی بوست.#خرم سعیدی بهار ۹۹
سال سیاه - تاریخ: 1399/2/16 ساعت: 1:02
" سال سیاه "سال ها بی فصلفصل ها بی رنگ و تاریکنداسب اصل از شیهه افتادهمثل مرغی در قفس، اندوهشهر، بی مهر و غبارآلودآسمانش دودزندگانی عاریه از دور، از بیگانگان سرشارهان چه بربودند اصالتمانمهر در اینجا چ
خین و دل - تاریخ: 1399/2/16 ساعت: 1:02
" خین وِ دل "دلِ مُو چُولِ وُ چُومِ هُو وُ هَی میره هَمسسی دلِ نازک اُو تازه یَتیمی کِه بَوس،دَوبِدن وِ جِلوس ، نَتَره دُنگ بِدهسی دلِ بَلگ گُلی،بَئدِ یَه سال کِه خُوره خینِ جیر، یه تِدِرگی بِوَره گُم
کوچ - تاریخ: 1399/2/16 ساعت: 1:02
" کوچ "خاکستر گریز پای احساسدر ویر ایلراههمگام نرمه بادی کم سوکنار پیر بلوطبه بوی بهار آویزانست.دوباره رد پای پازنیسکوت غریبانه را شکاندشیهه اسبی و رم کبکیدره را جانی سبز بخشیدبه سلامتی خیالپیاله چای
گل ماه - تاریخ: 1399/1/5 ساعت: 10:02
" گل ماه "گل الماس درخشید ز دورتاخت بر شهرِ دلِ آب رواننقره ماه مذاب،درِ آن کوره آبلنگر انداخته لبخند نوازشگر نقشش رقصانبفشاندست غباری به برِ برزن و کوهخواب آلوده ستاره با نازراست رازیست که از سینه مع
دشت وطن - تاریخ: 1399/1/5 ساعت: 10:02
لالا لالا دست وطن جاودان بمان پشت دیوار سباهبی غروب خورشیدی می شکفدبا آب دشت دل ما .از پولاد دست هامی گریزد گرگ پیر بد کنش روزها#خرم سعیدی زمستان ۹۸ نوع مطلب :
چارشمبد بیست یکم - تاریخ: 1399/1/5 ساعت: 10:02
" چارشَمبد بیست یَکُم "چارشَمبِدِ طُرنه طلاوا کُهِ هیمه هاتبِرشتِ رُوِ تَشِت رُوشِن کنسی دلِ دایل مُون کِه بَلگِ گُلِ صُوِ بهارن وُ مندیرِ ری گُشُونِ گُمب افتو .ایما وِ نَلسِ تَشیم زِیر حُلچی " سیاوش"
مرغ غرور شب - تاریخ: 1398/11/20 ساعت: 3:01
" مرغِ غرورِ شب "در این ویرانسرای کژروی خرچنکدرخت خور خشکید و ستاره چشم بندان شدسپاه مار شب چتری گرفته از بلا بالادرخت خارزار لشکر جرار،چون مارِ میانِ غار، کمین کردست چمبروارکنون کان کارزارِ شربسان پش
دامنگیر - تاریخ: 1398/11/20 ساعت: 3:01
" دامنگیر "ز تیر اژدها آهنگ دشت پاسبان شببه سان گاوخونی یی که می بلعید رودش راز جام ناگوار مشت،از ابر مصیبت ناله می باریدو من آن دیو و غولانی که در شهنامه ها خواندمبه چشم خویش می دیدمدرختان برگ، چون س
نون تلی - تاریخ: 1398/11/20 ساعت: 3:01
" نُون تِلی "داسِ آساره وِ دیرغله تاریکی شَونِ اِی چیبافِه بافه دَمِ اَو ناد هنونگَل گَل آساره نهاد،کِنکِ نورِ وِ سرخرسِ گَپ مینِ نِسَه،بَنِه یِ بافه بِزَیده وِ بغلدَشتِ شَو وید دِرَوپاخِه پاخه وِ مِن
بیداد سکوت - تاریخ: 1398/3/5 ساعت: 21:23
" بیداد سکوت "پرنده حنجره بادی بکوبانید بر ساحلصدای بی صدای برج موجی سختبه روی صخره آوارستو پلکش با نسیم بوسه ای بیدارسکوتش کشمکش در نور ظلمت غرقصدای بال اِستارهکه آهش دامن آب بیابان را بسوزاندپیاده پ
افتو درو - تاریخ: 1398/3/5 ساعت: 21:23
" اَفتَو دَرَو "گُمبِ آساره گا مال بِلیوست وِ دیرنیمدر شونِ گُشی،مِنِ آیینه شَطِ بُندُونپِر وُ بالی اِی زَی بالِ بهوندُو سِه تا جیجه خُروسی کِه بلا کردنِ دونسَرِ تَمدارِ کُه پیر،چیوهچینیر اَور اِبَفت،
خو پلا - تاریخ: 1398/3/5 ساعت: 21:23
" خَو پلا "گُمبَک اِی زَید همو پازنِ احساس دلمتیه بستم کِه بیا وَر نظرمبُویِ میِ شَوِ کالی وِ تیَممحشره پهنه ی صحرای ولاتسوزِماری منِ آیینه شوق بید وِ دَوتک وُ تُوکی گل اِخندس من ریتمال بار ونده منِ "
رستنگاه - تاریخ: 1398/1/11 ساعت: 22:58
خرم سعیدی:" رستنگاه "" دلنوشته ای برای مبارز دوران علی مردان خان بختیاری "میدان تیر نورسر در هوای غمآغوش می گشود.تا سرزمین مرگفریاد می زنیمبر هر ستمگری.دژخیم بد کنشتخشکاند کشتکارصبح سپیده را.از خون گن
شکاف شب - تاریخ: 1398/1/11 ساعت: 22:58
" شکاف شب "هجوم توده تار شب دردکمینکار کنار سنگر سردمیان ما فرو افتاده شب هاشکاف سقف شب بشکست آیا؟چو شب پایید بار غم بیفزودحب تلخی به کام ما فرو بردنویدی آمده از شبنم خونکه بسته نور پوز یوز شبگونسپیده
و ایلاق تا گرمسیر - تاریخ: 1398/1/11 ساعت: 22:58
" وِ اَیلاق تا گرمِسئر "وَختی ویرس بهون سرِ دلم زَنههزارون بالِنده غم وِ رُه اِرهکِر کِرِ خنده "اَلهک "وُ "چیوه"،بُو چَویل وُ اَوندول اِدهوَختی خین گرمِ بارونِ گرمِسئرمِن خَرمن اَور تَش وَنهمَشک وُ دُ
دل دردی - تاریخ: 1397/3/10 ساعت: 22:59
" دل دردی "پیر دِرَهدی تَکِ تکشاخ وُ بَلگِس بِتَکس،سرِ اَنگُست یکی دالو کُر مُرده اَویخُوس تَینا سر یه پا واسا، وِ کسی تِکه نَداپُر سَرس چال قلاکِه ایارن همه شو شیم خوریکی سون دوش اگو:چقذر مین زمون وُ دَورون،لیش لیشِ وُ پِلشتسَگَلِ مال اگوی، پر دهون سون هد ماستسِیَلِ دَور نها،دُز میر جریت اِکی پا من...